Rozważania różańcowe

Ks. Dawid LEŚNIAK

Różaniec bywa nazywany „Psałterzem Maryi” – ponieważ przez 150 Zdrowasiek nawiązuje w swojej budowie do stu pięćdziesięciu psalmów Biblii.

Zatem niech nas psalmy prowadzą przez tę dobrze nam znaną modlitwę...

1 października

TAJEMNICE ŚWIATŁA

  1. Chrzest Jezusa w Jordanie

Szczęśliwy, kto nie słucha rady bezbożnych, nie wstępuje na drogę grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców, lecz upodobał sobie w Prawie Pana , nad Jego Prawem rozmyśla dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które przynosi owoc w swoim czasie. Jego liście nie więdną i wszystko, co robi, jest udane (Ps 1, 1-3).

Chrzest zasadził nas nad rzeką Bożej łaski nie po to, abyśmy byli ładni, kwitnący i pachnący... ale po to, abyśmy wydawali dobre owoce. To owoce zrodzone z życia w łączności z Bogiem, łączności, która obejmuje dzień i noc – bo przez chrzest nasze korzenie na stałe zasadzone są w Bogu! Zatem nie bądźmy polem nieurodzajnym, ale wydawajmy owoce w takim czasie, jaki daje nam Pan!

  1. Cud w Kanie Galilejskiej

Uwielbiam Pana, bo usłyszał głos mego błagania. Pan moją mocą i tarczą, Jemu zaufało me serce i doznałem pomocy. Raduje się serce moje i pieśnią Go wysławiam (Ps 28, 6).

Bóg słucha naszej modlitwy... Liczy też na nasze zaufanie, bo ono otwiera serce Ojca – jesteśmy Jego dziećmi i prosić powinniśmy z dziecięcą prostotą i ufnością, a Ojciec wie, jak spełnić prośbę dzieci, aby im wyszła na dobre. Maryja uczy nas takiego właśnie dziecięcego zaufania, zatem otwórzmy się na cud Bożego działania poprzez szczere zaufanie Bogu...

  1. Głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

Jak słodkie dla mego podniebienia jest Twoje słowo, słodsze niż miód dla ust moich. Twoje słowo jest pochodnią dla nóg moich i światłem na mojej ścieżce. Przysiągłem i postanowiłem przestrzegać Twych sprawiedliwych wyroków (Ps 119, 103).

Słowo Boże niesie w sobie tajemnice królestwa Bożego – kiedy się je pozna, można się nim dzielić, a kiedy się w nim człowiek rozsmakuje, sam zechce zmienić swoje życie. Pięknie psalmista mówi o słowie Bożym słodkim jak miód... Oby to nie było tylko słowo druku z kart Biblii, ale chciejmy smakować całą jego słodycz poprzez czytanie, głoszenie i zmienianie życia, zaczynając od siebie!

  1. Przemienienie Jezusa na górze Tabor

Miłuję Cię, Panie, mocy moja, Panie, opoko moja, schronienie moje i mój wybawco, Boże mój, moja skało i moja nadziejo, tarczo moja, mocy zbawienia i moja twierdzo! (Ps 18, 2n).

Bóg niesie pomoc i jest to pomoc na wyciągnięcie ręki. Wyciągamy ją poprzez modlitwę – ona nas przemienia, prześwietla Bożym światłem. Jest jeden warunek – to wymaga pewnej wytrwałości, droga na górę zawsze jest trudna, ale szczyt wynagradza wszelkie trudy drogi. Nie zniechęcajmy się w wołaniu o pomoc, bo Pan jest blisko na każdym odcinku naszego życia!

  1. Ustanowienie Eucharystii

Czym się Panu odwdzięczę za wszystko, co mi wyświadczył? Podniosę kielich zbawienia i wezwę imienia Pana (Ps 116, 12n).

Radość spotkania z Jezusem w Eucharystii... Na dar Jego obecności najlepiej odpowiedzieć darem swojej obecności! Możemy cieszyć się Jezusem we Mszy Świętej, w adoracji – wnośmy naszą żywą uwagę w to spotkanie, bo cóż możemy oddać za tak wielkie dary? Jezus karmi nas sobą... i my oddajmy Mu siebie z największym zaangażowaniem w to eucharystyczne spotkanie...

 

 

2 października

TAJEMNICE BOLESNE

  1. Modlitwa Jezusa w Ogrójcu

Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko jesteś, mój Wybawco, chociaż jęczę w bólu. Boże mój, wołam w ciągu dnia, a nie odpowiadasz, i nocą, a nie zaznaję spokoju! (Ps 22, 2).

Nieraz w życiu modlitwa zdaje się być wołaniem w pustkę... A jednak, mimo pewnej goryczy serca, nie przestajemy wołać, bo gdzieś w głębi przeczuwamy, że Bóg jest i naprawdę nas słucha, choć może jeszcze tego nie odczuwamy. Jezus uczy nas wytrwałości w trudach modlitwy swoim własnym przykładem – On też doświadczył trudnej modlitwy, ale ufał Ojcu do końca...

  1. Biczowanie Pana Jezusa

Bo sfora psów mnie osaczyła, obległa mnie zgraja złoczyńców. Przebili moje ręce i nogi, policzyć mogę wszystkie kości moje. Oni zaś patrzą na mnie pogardliwie. Dzielą między siebie moje ubranie, a o moją szatę rzucają losy (Ps 22, 17-19).

Cierpienie zadawane przez innych – dzisiaj pomiędzy nami jest mniej fizycznego bólu, ale bardzo rozpanoszył się w świecie naszych relacji ból wywoływany przemocą słowną, znęcaniem się psychicznym. Słowa stają się jak bicze, osaczają, przebijają, pozbawiają nadziei... Myśląc o Jezusowym cierpieniu, popatrzmy na nasz udział w tym festiwalu przemocy, jaki co dzień odbywa się wokół nas...

  1. Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa

Jestem osłabiony, skrajnie wyczerpany i wyje z bólu me serce. Moje serce się trwoży, siły mnie opuściły i gaśnie światło oczu moich. Moi przyjaciele i bliscy opuścili mnie w chorobie, a moi najbliżsi stoją z daleka. Ci, którzy czyhają na me życie, zastawiają pułapkę, ci, którzy źle mi życzą, dążą do mej zguby i cały dzień knują podstęp (Ps 38, 9-13).

Kolejne z bolesnych cierpień poruszanych przez psalmistę, to cierpienie osamotnienia – taki współczesny cierń, który tkwi w głowie i stale boli... Bo nawet, kiedy mamy dom pełen ludzi, to niekoniecznie potrafimy być sobie bliscy i odgradzamy się szklanymi ekranami swoich światów, często tych wirtualnych. Taka „szklana pułapka”. Prawdziwą pułapką jest to, że w ten sposób oduczamy się życia w miłości, a to ona jest znakiem rozpoznawczym uczniów Jezusa! Strzeżmy się oziębłości serca...

  1. Dźwiganie krzyża

Przecież Ty widzisz. Dostrzegasz trud i cierpienie, by wziąć je w swe ręce. Tobie oddaje się nędzarz, Ty jesteś opiekunem sieroty (Ps 10, 14).

Warto sobie uświadomić, że w naszym życiu dźwiganie krzyża nie jest w samotności... Zawsze idzie z nami Jezus i to nie gdzieś z przodu, z tyłu, z boku – On mnie niesie na swoich ramionach razem z moim krzyżem! Jezus wie, jak trudno dźwigać ten zbawienny ciężar, ale wie też jak bardzo jest nam to potrzebne. I choć my nie rozumiemy tego ciężaru, to zaufajmy Bożej wiedzy i nieśmy swoje krzyże razem z Jezusem...

  1. Śmierć Pana Jezusa

Oplotły mnie więzy śmierci, dosięgły mnie pęta krainy umarłych, doznałem ucisku i bólu (Ps 116, 3).

Jakże wielu doświadczyło tychże słów w Wielkim Poście tego roku... Iluż było oplecionych zagrożeniem życia, bezdechem, który pokonywały respiratory... Są takie momenty w naszym życiu, które otwierają nas bardziej na najważniejsze sprawy. Tajemnica śmierci jest takim właśnie wydarzeniem... Ale zdając sobie sprawę z upływu naszego życia, możemy naprzód pomyśleć o przygotowaniu się na tę chwilę – o to też modlimy się zawczasu: teraz i w godzinę śmierci naszej...

 

 

3 października

TAJEMNICE RADOSNE

  1. Zwiastowanie Maryi

Gdy Pan odmienił los Syjonu, byliśmy jak we śnie! Wtedy nasze usta napełniły się radością, a nasz język weselem. Wówczas mówiono między narodami: „Pan uczynił im wielkie rzeczy”. Pan uczynił nam wielkie rzeczy i radość nas przepełnia (Ps 126, 1-3).

Ileż to momentów w naszym życiu Pan Bóg okrył radością... Jego łaska zawsze jest zaskakująca i hojna – przewyższa nasze pragnienia i oczekiwania. Tylko On może nam dać radość prawdziwą, która nie potrzebuje dopingu, znieczulenia, ale przychodzi pośród wierności w codziennych sprawach, tak jak to było u Maryi...

  1. Nawiedzenie św. Elżbiety

Szczęśliwi, którzy przestrzegają prawa i postępują sprawiedliwie w każdym czasie. Wspomnij łaskawie na swój lud, Panie, nawiedź nas swoją pomocą, byśmy oglądali szczęście Twych wybranych i cieszyli się radością ludu Twego (Ps 106, 3-5).

Cieszyć się radością innych – to dopiero Boże zaproszenie! Pan Bóg nas wybrał do wspólnoty z Nim i chce, byśmy byli szczęśliwi z tego powodu! Nasza szczęśliwość będzie zaraźliwa, bo ludzie głodni są szczęścia, które nie jest kruche jak „domek z kart”. Szczęście, jakie daje Bóg, pochodzi ze spotkania z Nim – a spotykając Tego, który jest Źródłem wszelkiego szczęścia, będziemy tryskali radością, która ożywia wszystkich wokół!

  1. Narodzenie Pana Jezusa

O Panie, Panie nasz, jak sławne jest Twoje imię na całej ziemi! Twoja wspaniałość przewyższa niebiosa. Z ust dzieci i niemowląt odbierasz chwałę na przekór Twoim wrogom (Ps 8, 2).

Bóg nie przestaje nas zaskakiwać... Kiedy zdaje się nam, że czegoś się dowiedzieliśmy o Nim, że coś odkryliśmy... On pokazuje nam znowu coś zdumiewającego! I niekoniecznie chodzi o mistykę świętych obcowania – czasem to śpiew ptaków, czasem zachód słońca, a jeszcze innym razem gaworzenie niemowlaka... Bóg przemawia do nas tak, żebyśmy mogli zrozumieć – trzeba się tylko uwolnić od schematów i być otwartym na Jego inwencję!

  1. Ofiarowanie Pana Jezusa

Światło wschodzi dla sprawiedliwego i radość dla tych, których serce jest prawe. Sprawiedliwi, radujcie się Panem, i miejcie w pamięci świętość Jego! (Ps 97, 11).

Oddanie Bogu tego, co dla mnie najważniejsze, najcenniejsze, jest przejawem dziecięcej wiary. Ona odsłania serce, uwalnia od kombinowania po swojemu. Symeon był sprawiedliwy i oddał wszystko Temu, na którego „postawił” całe swoje życie – dlatego Bóg pozwala mu na własne oczy zobaczyć Mesjasza. Zanurzając się w radości modlitwy, pamiętajmy, że ma ona przemieniać nie tylko nasze ugięte kolana, ale i serca – aby były prawe, bo oddane Bogu!

  1. Znalezienie Pana Jezusa

Jakże miłe są mieszkania Twoje, Panie Zastępów! Wzdycham i omdlewam z tęsknoty do dziedzińców Pana; serce moje i ciało wołają radośnie do Boga żywego. Nawet wróbel znajduje sobie dom, a jaskółka gniazdo, gdzie złoży swe pisklęta, przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże mój! Szczęśliwi, którzy mieszkają w Twoim domu, nieustannie Cię wychwalają (Ps 84, 2-5).

Jak pięknie odkrywać Boga obecnego w świątyni... Poznaliśmy w tym roku, że nie jest to takie oczywiste i może nie być w naszym zasięgu. A człowiek dobrze czuje się tam, gdzie mieszka Pan – nawet serce i ciało lgną do tej obecności! Oby doświadczenie ograniczenia dostępu do świątyni stało się dla nas zaproszeniem do jeszcze większej gorliwości w szukaniu Boga...

 

 

4 października

TAJEMNICE CHWALEBNE

  1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Panie, mój Boże, wołałem do Ciebie, a Ty mnie uzdrowiłeś. Panie, wyprowadziłeś mnie z krainy umarłych i przywróciłeś do życia spośród schodzących do grobu (Ps 30, 3).

Nie ma sytuacji bez wyjścia dla tego, kto zawierzył swoje życie Bogu! Nawet śmierć nie zamyka żadnych możliwości Stwórcy – On otworzył nowe, dotąd nieznane, poprzez zmartwychwstanie... I tak jest z każdą sprawą w życiu – potrzeba tylko otworzyć się na Bożą nowość i wołać o Boże rozwiązania dla mojego życia!

  1. Wniebowstąpienie Pana Jezusa

Sławić Cię będę, Panie, pośród ludów, będę Ci grał wśród narodów. Bo łaska Twoja wielka aż do nieba, a Twoja wierność sięga obłoków. Wznieś się, Boże, ponad niebiosa, nad całą ziemią Twoja chwała! (Ps 57, 10-13).

Bóg jest nieogarniony. Jego królowanie jest nad nami, ale nie oznacza to, że jest odległe, że jest poza nami... Tajemnica Jezusowego wstąpienia do nieba może być odczytana jako tajemnica zbliżenia, a nie oddalenia – bo teraz, po Jego zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu, mamy pełny dostęp do Jezusa! Nie trzeba pielgrzymować do Jerozolimy – Jezus jest nam dostępny tu i teraz! To raczej my mamy problem z naszą dostępnością do Niego...

  1. Zesłanie Ducha Świętego

Lecz gdy odwracasz swe oblicze, ogarnia je trwoga; gdy zabierasz im ducha, giną i w proch się obracają. Posyłasz swego ducha, a są stworzone, i odnawiasz oblicze ziemi (Ps 104, 29).

Duch jest ożywczy... Ożywia nasze życie wiary tchnieniem, które odmienia – nie tylko nas ludzi, ale odmienia świat wokół nas... Jakże potrzebujemy owych Bożych tchnień życia, aby na co dzień z nową mocą podążać za Panem! Mówimy „natchnienie” – bo Duch niewidzialnie popycha nas do działania w Bożą stronę! Otwierajmy się poprzez modlitwę na ten ożywiający wiatr Ducha Świętego!

  1. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Oto dzień, który Pan uczynił, radujmy się nim i weselmy! O Panie, wybaw! O Panie, daj pomyślność! Chwała temu, który przychodzi w imię Pana! Błogosławimy was z domu Pana (Ps 118, 24).

Jak wielka jest radość z życia człowieka, które okazuje się być życiem udanym... Mogliśmy to obserwować w czasie śmierci Jana Pawła II, kiedy przekonanie o jego świętości wybrzmiało na pogrzebowej Mszy Świętej owym okrzykiem ludu: subito santo! Maryja była pewnie pierwszą chrześcijanką, o której na końcu Jej życia ziemskiego podobnie pomyślano... Zdaje się, że i Bóg tak pomyślał, skoro już cieszy się Ona chwałą nieba z duszą i ciałem!

  1. Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Tron Twój, Boże, na wieczne czasy, berłem sprawiedliwości berło Twego królowania. Królowa stanęła po twojej prawej stronie złotem Ofiru zdobna. Król pragnie twej piękności: on jest panem twoim, oddaj Mu pokłon (Ps 45, 7-12).

Pan Bóg zapragnął piękności Maryi przy sobie i zabrał Ją do nieba. Ale i to nie wystarczyło, skoro dołączyła Ona do królewskiej rodziny Boga – wszak porodziła królewskiego Syna, jest więc Królową Matką... Chwała nieba czeka i na nas, abyśmy po spełnionym życiu na ziemi odnaleźli swoje miejsce w domu Króla, jako dzieci Ojca Niebieskiego. Pamiętajmy, że Maryja doszła tam poprzez życie na ziemi w wiernej codzienności. I my wspinajmy się do nieba po szczeblach drabiny powołania z codzienną wiernością...

 

  1. Zofia SZYMANEK FDC

5 października

TAJEMNICE RADOSNE

  1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

„Nauczycielu, co powinienem uczynić, aby otrzymać życie wieczne?”. To pytanie pada w dzisiejszej Ewangelii. Pytanie bardzo ważne. Co mamy czynić, aby się zbawić? Patrzmy na Maryję w tej różańcowej tajemnicy. „Oto ja, służebnica Pańska”. Prosta, milcząca, zasłuchana. Otwarta na słowo Boże. Bezgranicznie zawierzająca Bogu. Oto, co trzeba nam uczynić, aby otrzymać życie wieczne.

  1. Nawiedzenie świętej Elżbiety

„Nauczycielu, co powinienem uczynić, aby otrzymać życie wieczne?”. Patrzmy na Maryję w tej różańcowej tajemnicy. Pełna ciszy i pokoju, pełna łaski, nosząca w sobie Przedwieczne Słowo. Skoncentrowana na Bogu, a równocześnie śpiesząca z pomocą swoim bliźnim. Wolna od egoizmu, zanurzona w miłości do Boga i drugiego człowieka. Śpiewająca pieśń radości i chwały, pieśń uwielbienia i dziękczynienia. Oto, co trzeba czynić, aby otrzymać życie wieczne.

  1. Narodzenie Pana Jezusa

„Nauczycielu, co powinienem uczynić, aby otrzymać życie wieczne?”. Wejdź w tę różańcową tajemnicę. Posłuchaj ciszy nocnej, śpiewu aniołów, głosów pasterzy. Zobacz ubóstwo stajenki i wielkość tajemnicy Bożego przyjścia na świat. Potem uklęknij obok Maryi i Józefa i niech całe twoje serce, całe życie oddaje chwałę Temu, który stał się człowiekiem i zamieszkał między nami. Oto, co trzeba czynić, aby otrzymać życie wieczne.

  1. Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

„Nauczycielu, co powinienem uczynić, aby otrzymać życie wieczne?”. Patrz na Maryję w tej tajemnicy różańcowej. Bóg wyróżnia Ją niezwykłą łaską Bożego macierzyństwa, a Ta, która teraz ma prawo oczekiwać specjalnych względów, z prostotą i pokorą wypełnia prawa obowiązujące wszystkie izraelskie kobiety. Zachowuje przepisy, nadając im świeżość miłości i ufność ofiarowania. Błogosławione, zwyczajne, codzienne życie oddane służbie Bogu i człowiekowi. Oto, co trzeba czynić, aby otrzymać życie wieczne.

  1. Znalezienie Pana Jezusa w świątyni

„Nauczycielu, co powinienem uczynić, aby otrzymać życie wieczne?”. Według żydowskiego Prawa Święta Rodzina wędruje do świątyni, aby się modlić. Ale w ten święty zwyczaj wpisuje się codzienna modlitwa Jezusa, Maryi i Józefa. Nie mogło być inaczej. Nazaretański dom oddychał Bogiem, oddychał modlitwą, oddychał Biblią. Jakże błogosławione są rodziny zjednoczone na wspólnej modlitwie! Oto, co trzeba czynić, aby otrzymać życie wieczne.

 

 

 

6 października

TAJEMNICE BOLESNE

  1. Modlitwa w Ogrojcu

Maria usiadła u nóg Pana – niech taki obraz, dany nam w dzisiejszej Ewangelii, prowadzi nas przez różańcową modlitwę. Chodźmy razem z naszym Panem do ogrodu Oliwnego. Bądźmy z Nim wtedy, gdy zostaje opuszczony przez wszystkich, gdy samotnie zmaga się z lękiem i bólem, gdy potrzebuje obecności przyjaciół. Panie Jezu, oto jesteśmy przy Tobie! Modlimy się wraz z Tobą. Trwamy u Twoich stóp.

  1. Biczowanie

Maria usiadła u nóg Pana. A my klękamy nisko, przytłoczeni widokiem biczowania, przytłoczeni Twoim bólem. Niech krew płynąca z Twoich ran nie będzie zmarnowana. Naszą różańcową modlitwą chcemy przyprowadzić do Ciebie wszystkich grzeszników i razem z Twoją cierpiącą Matką wołamy: przebaczenia i miłosierdzia dla nas i całego świata.

  1. Cierniem ukoronowanie

To była dla Jezusa noc bólu, upokorzeń i cierpienia. Odrzucony, wyszydzony, ubiczowany, w cierniowej koronie na głowie, spędza noc w więziennym lochu, oczekując na wyrok śmierci. Nie jesteś sam, Panie. Przyszliśmy do Ciebie, aby ofiarować Ci naszą modlitwę, czas, serca i miłość. Oto czuwamy razem z Tobą, jesteśmy blisko, aby pocieszać Twoje cierpiące Serce.

  1. Droga krzyżowa

Tak, jak Maria siedząca u Twych stóp, tak i my chcemy w tej modlitwie różańcowej zatrzymywać się przy stacjach Twej krzyżowej drogi. Chcemy ich słuchać, bo one przemawiają do nas głosem Twego cierpienia, ufnością całkowitego zawierzenia Ojcu i zmaganiem o nasze zbawienie.

  1. Ukrzyżowanie

Dzisiejsza Ewangelia daje nam obraz Marii siedzącej u stóp Jezusa. A oto inny obraz rysuje przed nami ta różańcowa tajemnica – obraz Maryi, Twojej Matki, stojącej nieruchomo pod krzyżem. Zastygła w bólu. Milcząca i wierna. Stajemy obok Niej. Tutaj na kalwaryjskim wzgórzu dokonuje się nasze wyzwolenie, tu rozlewa się na nas moc miłości i miłosierdzia, tu rodzą się sakramenty dające życie na wieki. Maryjo, pomóż nam przyjąć miłość Boga i odpowiedzieć na nią miłością.

 

 

7 października

TAJEMNICE CHWALEBNE

  1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Dziś w Ewangelii Jezus uczy swoich uczniów Modlitwy Pańskiej. Podejmujemy tę modlitwę wołając: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, dziękujemy za to, że Twój Syn dla naszego zbawienia umarł i zmartwychwstał. Pomóż nam wytrwale zmartwychwstawać z naszych grzechów i słabości. Niech w życiu Twoich dzieci święci się Twoje imię.

  1. Wniebowstąpienie

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, idziemy do Ciebie w trudzie i niepokoju, zanurzeni w codzienność i zwyczajność. Dozwól nam przeżywać czas na ziemi w świetle tej prawdy, że nasz prawdziwy dom jest tam, gdzie czekają na nas Twoje Ojcowskie ramiona.

  1. Zesłanie Ducha Świętego

Ojcze nasz, który jesteś w niebie, poślij nam swego Ducha. Jego tchnienie stwarza nas na wzór Twojego Syna, aby imię Twoje było święte, aby Twoje królestwo panowało na ziemi, aby Twoja wola spełniała się w naszym życiu. Wtedy nie zabraknie nam chleba powszedniego, wtedy zostaną nam odpuszczone grzechy, wtedy zbawieni będziemy od wszelkiego zła.

  1. Wniebowzięcie Matki Bożej

Ojcze nasz, który zabrałeś do nieba najpiękniejszą Córkę tej ziemi, dziękujemy za dar tej modlitwy. Tak długo będziemy przesuwać w dłoniach różańcowe paciorki, powtarzając Modlitwę Pańską i Pozdrowienie Anielskie, jak długo trwać będzie czas naszego ziemskiego wędrowania. A potem, w godzinę naszej śmierci, przyjdzie po nas Matka i zaprowadzi do Twego królestwa, gdzie będziemy szczęśliwi na zawsze.

  1. Ukoronowanie Matki Bożej

Ojcze nasz, na głowę Matki Twojego Syna włożyłeś koronę Królowej nieba i ziemi. Jakie to szczęście, że mamy taką Matkę! Jej dłonie podają nam dary Twoich łask i zmiłowań. Pod Jej opiekę oddajemy cały świat, naszą Ojczyznę, rodziny, całe życie, a szczególnie godzinę naszej śmierci.

 

8 października

TAJEMNICE ŚWIATŁA

  1. Chrzest Pana Jezusa

„Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą”. To ważna obietnica Jezusa, którą słyszymy w dzisiejszej Ewangelii. Dar Bożego Ducha otrzymaliśmy na chrzcie świętym. Trzeba nam tylko pozwolić, aby Jego moc bez przeszkód mogła działać w nas i przez nas. Prosimy o to w tej różańcowej modlitwie.

  1. Cud w Kanie Galilejskiej

W Kanie Galilejskiej doświadczono cudu przemiany wody w wino. A my wołamy w tej różańcowej modlitwie: mocą Twojego Ducha, Ojcze, przemień nasze letnie, nijakie życie w płonący Ogień Miłości. Rozlej się w nas pokojem i radością. Naznacz nasze dni mądrością i męstwem. Ożyw nasze rodzinne domy pobożnością. Ojcze, tak, jak obiecał Twój Syn, daj Twojego Ducha tym, którzy Cię o to proszą.

  1. Głoszenie Słowa i wzywanie do nawrócenia

Jezus w dzisiejszej Ewangelii woła do nas: Proście, a otrzymacie, szukajcie, a znajdziecie, pukajcie, a otworzą wam. Taką prośbą, takim poszukiwaniem, takim pukaniem jest nasza różańcowa modlitwa. Przesuwając różańcowe paciorki, wytrwale prosimy, uparcie pukamy do drzwi Twojego Serca. Wraz z Twoją Matką wołamy: Ojcze, daj nam Twojego Ducha!

  1. Przemienienie na górze Tabor

Ojcze, tak jak obiecałeś, daj nam swego Ducha. Gdy nie będziemy umieli się modlić, niech On modli się w nas, byśmy umieli oderwać oczy i serca od spraw tej ziemi, a wpatrywać się w Twoje niebo. Modlitwa rozchyla je przed nami, ukazuje blask Twojej chwały i daje poznać naszą największą godność: Oto mój Syn umiłowany! Oto moje umiłowane dzieci!

  1. Ustanowienie Eucharystii

Każda Eucharystia, każda Komunia Święta, każda adoracja Najświętszego Sakramentu – to objawienie mocy Ducha Świętego. To On, krok po kroku, dokonuje naszej przemiany i kształtuje w nas dobro i piękno Bożych dzieci. Oto jesteśmy przed Tobą, Boże Obecny. Działaj w nas, Ogniu Miłości! Płoń w nas! Ożywiaj tchnieniem Twojej łaski!

 

 

Ks. Kazimierz SKWIERAWSKI

9 października

TAJEMNICE BOLESNE

  1. Modlitwa Jezusa w Ogrojcu

Smutna jest dusza moja aż do śmierci... (Mt 26, 38).

Panie, Królu radości, w którym ona osiąga swoją pełnię (por. J 17, 13). To z powodu grzechu mojego i każdego człowieka Twoja dusza jest napełniona smutkiem, który Cię całkowicie przygniata.

Jezu, to ja jestem przyczyną Twojego smutku. Przepraszam Cię za to! I uwielbiam, że bierzesz na siebie smutek każdego ludzkiego grzechu, że chcesz w taki sposób solidaryzować się z człowiekiem!

  1. Biczowanie

Smutna jest dusza moja aż do śmierci − aż do tych okrutnych razów bicza.

Tak bezwzględnie przeorały one Twoje ciało, żeby ukazywało nam, jak jest zgnębiona Twoja dusza. Panie, uwielbiam Cię, że przyjąłeś na siebie to wszystko także z powodu mojego grzechu. Dziękuję Ci za Twój bezbrzeżny smutek, którego ogarnąć w żaden sposób nie potrafię.

Proszę Cię, bym nigdy więcej nie był jego źródłem.

  1. Cierniem ukoronowanie

Smutna jest dusza moja aż do śmierci − aż do cierniem ukoronowania.

Ciernie tak boleśnie zraniły Twoją głowę. Ale one oddają jedynie ten szyderczy chichot człowieka nad Tobą, który niepomiernie bardziej zranił Twoją najwrażliwszą duszę i napełnił ją smutkiem. Uwielbiam Cię, Królu radości! za to, że stałeś się − Królem boleści! Żeś potrafił to wszystko dla mnie znieść. Że chciałeś! to znieść z miłości do mnie, chociaż cała Twoja dusza wzdrygała się przed tym cierpieniem.

Bądź uwielbiony, Jezu mój!

  1. Dźwiganie krzyża

Smutna jest dusza moja aż do śmierci − aż do umęczenia.

Panie, widzę to umęczenie w Twoim ciele: nie ma w nim już nic zdrowego. Ta słabość i skatowanie ciała mówią o udrękach Twojej duszy, o gigantycznej pracy, jaką podjąłeś, aby przyjąć w siebie smutek wszystkich ludzkich grzechów. Ty jeden znasz różnicę między wieczną radością a wiecznym smutkiem i nie chcesz, aby on przyszedł na kogokolwiek. Dlatego wykonujesz tę kolosalną pracę.

Proszę Cię, Jezu, daj, żebym ją docenił, zrozumiał jej cenę i nieustannie Ci za to dziękował.

  1. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa

Smutna jest dusza moja aż do śmierci − aż dotąd!

Do tego najbardziej! niezwykłego konania w dziejach świata. Do tej niewyobrażalnej agonii, która stopniowo bierze w posiadanie każdą część Twojego umęczonego ciała. Powolne konanie ciała odzwierciedla tylko agonię Twojej duszy, która się dusi smutkiem z powodu ludzkiego grzechu, która bierze w siebie to wszystko − aż do śmierci! To z głębi tego bezbrzeżnego smutku duszy wypowiadasz do Ojca słowa: „Dokonało się! (por. J 19, 30). Wziąłem na siebie wszelki ludzki smutek, żeby odtąd człowiek mógł się radować; i żeby moja radość w nim była, i aby była pełna” (por. J 15, 11).        Dziękuję Ci, Jezu.

 

 

10 października

TAJEMNICE RADOSNE

  1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Boże, właśnie w tym momencie odsłoniłeś przed Maryją Jej życiowe powołanie; wykorzystałeś do tego posłańca, Gabriela, przekazując przez niego swoją wyraźną wolę. W życiu każdego z nas też był taki moment odsłonięcia powołania – życiowej drogi, którą przed nami roztaczasz.

Dziękujemy Ci, że odsłoniłeś przed nami swój zamysł. Prosimy Cię, daj, byśmy umieli na niego odpowiadać w każdej chwili naszego życia, tak jak odpowiedziała Maryja: ...niech mi się stanie według słowa twego... (Łk 1, 38).

  1. Nawiedzenie świętej Elżbiety

Boże, nie tylko odsłaniasz swój zamysł względem naszego życia, ale dajesz również proste, codzienne wskazówki; podobne do tej, której udzieliłeś Maryi: A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna... (Łk 1, 36). Maryja usłyszała tę wskazówkę i poszła za nią; zrozumiała, że w realizacji Jej powołania jest to bardzo ważne.

Prosimy Cię, byśmy mieli taką uwagę i czujność na każde Twoje słowo; także to, które wydaje się nieistotne, marginalne – i potrafili z niego skorzystać.

  1. Narodzenie Jezusa

Boże, odsłaniasz w tej tajemnicy niezwykły zamysł, jakim jest zbawienie człowieka przez posłanie na świat swojego Syna, który się właśnie rodzi. Ale czyniąc to, przypominasz nam równocześnie podstawowe powołanie ludzkie: kobieta poczyna i rodzi, w ten sposób rozwija się rodzaj ludzki.

Prosimy Cię, byśmy przez cudowną tajemnicę narodzin Twojego Syna potrafili odkryć to pierwotne błogosławieństwo płodności – że oto kobieta poczyna i rodzi.

  1. Ofiarowanie Jezusa w świątyni

Boże, przy zwiastowaniu objawiłeś swój zamysł w nadzwyczajny sposób, ale w sposób zwykły oznajmiasz go człowiekowi, kiedy przychodzi do Ciebie w naturalnym rytmie swojego religijnego życia. Tak jak Józef i Maryja przybyli do świątyni, aby przedstawić swojego Syna Bogu, bo taki był przepis Prawa, i właśnie tam przemówiłeś do nich przez Symeona i Annę.

Prosimy Cię, abyśmy mieli tę podstawową mądrość zachowywania rytmu liturgii, bo to właśnie tam możemy usłyszeć, jak do nas przemawiasz.

  1. Odnalezienie Jezusa w świątyni

Boże, uświadamiasz nam, że można zgubić Jezusa nawet w świątyni. Wtedy trzeba zawsze do niej wrócić. Jeżeli przychodzimy do świątyni jedynie ze względu na zachowanie przepisu Prawa, nie otwierając serca na realne, żywe spotkanie z Chrystusem – wtedy Go gubimy.

Prosimy Cię, daj, byśmy przychodząc do świątyni, zawsze chcieli usłyszeć od Twojego Syna, co ma nam właśnie wtedy do powiedzenia; wszak sam objawił: Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia... (J 16, 12). Oby każde nasze pojawienie się w świątyni było otwartością na to nowe – wtedy nigdy nie zgubimy Jezusa.

 

 

 

11 października

TAJEMNICE CHWALEBNE

  1. Zmartwychwstanie Chrystusa

A jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara. I jesteśmy bardziej od wszystkich ludzi godni politowania (1 Kor 15, 14. 19). Ale Ty, Panie Jezu, zmartwychwstałeś! I nasza wiara zyskuje niepodważalne prawo obywatelstwa w życiu każdego Twojego wyznawcy; jesteśmy najbogatsi i najszczęśliwsi z ludzi.

Jezu, daj, byśmy coraz głębiej rozumieli cud Twojego zmartwychwstania; byśmy się w nim zanurzali, tak jak to się stało już w czasie chrztu – bo to jest wspaniały owoc Twojego tryumfu. Prosimy Cię, spraw, byśmy Twoim śladem – przez zwycięstwo nad grzechem i szatanem – już w tym życiu królowali, a kiedyś mogli również zatryumfować nad śmiercią i zmartwychwstali na zmartwychwstanie życia (por. J 5, 29).

  1. Wniebowstąpienie

Jezu, wstąpiłeś do nieba na oczach apostołów, którzy uporczywie wpatrywali się w Ciebie. Wtedy mężowie w białych szatach powiedzieli do nich: Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba (Dz 1, 11).

Tę pewność Twojego wniebowstąpienia i powtórnego przyjścia przekazali nam wpatrujący się w Ciebie apostołowie. Jeden z nich, Jan, napisał potem w Apokalipsie: Potem ujrzałem niebo otwarte: a oto biały koń, a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym, oto sprawiedliwie sądzi i walczy. Odziany jest w szatę we krwi skąpaną, a nazwano Go imieniem „Słowo Boga”... (19, 11. 13). Zanim przyjdziesz powtórnie, mamy sakrament pokuty – Twoją szatę we krwi skąpaną, w której możemy się oczyszczać, i Twoje słowo, które rozjaśnia naszą drogę. Daj, byśmy korzystali z tych niezwykłych darów.

  1. Zesłanie Ducha Świętego

Jezu, wszystko dzieje się w określonym porządku. Najpierw jest Twoja obietnica i nakaz: Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie przyobleczeni w moc z wysoka (Łk 24, 49). Potem jest odpowiedź uczniów: Wtedy wrócili do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem, w odległości drogi szabatowej. Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, [brat] Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego (Dz 1, 12-14). Na koniec zaś realizacja obietnicy: Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął [jeden]. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić (Dz 2, 1-4).

Pomóż nam, byśmy byli tak posłuszni Twoim obietnicom i nakazom, aby i na nas zstępował Duch Święty.

  1. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu (Ap 12, 1). Jezu, wziąłeś do nieba swoją Matkę, która służyła Ci całym życiem, od tej pierwszej decyzji, abyś mógł począć się w Jej łonie. Ona Cię przyjęła całym sercem, Ona Cię przyjęła całym ciałem swoim; Ona Twe ciało karmiła, pielęgnowała przez całe życie, również wtedy, kiedy zdjęto Cię z krzyża. Dlatego teraz Ty wziąłeś Ją do siebie.

Spraw, byśmy nigdy nie tracili z oczu Maryi; by była nam nieustannym wzorem, byśmy szli Jej śladem.

  1. Ukoronowanie Matki Bożej na Królową nieba i ziemi

A wojska, które są w niebie, towarzyszyły Mu na białych koniach − wszyscy odziani w biały, czysty bisior (Ap 19, 14). Maryjo, Ty jesteś na czele tych wojsk w niebie, które towarzyszą Twojemu Synowi. To Ty wzywasz nas, abyśmy znaleźli się w gronie tych, towarzyszących Barankowi, odzianych w biały, czysty bisior − czyli w czyny sprawiedliwe świętych (por. Ap 19, 8).

Prosimy Cię, daj, byśmy rozumieli, że to jest nasze podstawowe powołanie, zobowiązanie i najwyższy przywilej − byśmy ze wszystkich sił dążyli do świętości, do towarzyszenia na wieczność Jezusowi.

 

 

12 października

TAJEMNICE RADOSNE

  1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Panie Jezu, kiedy: ...nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty... (Ga 4, 4). Dlatego oznajmiłeś wówczas: Oto idę – w zwoju księgi napisano o Mnie – aby spełnić wolę Twoją, Boże (Hbr 10, 7). Pokazujesz nam, jak wielka jest radość, kiedy się wchodzi w plany Ojca i je wypełnia. To było Twoją niewypowiedzianą radością i stało się również radością Maryi.

Prosimy Cię, daj, aby zawsze kierowała nami taka radość z gorliwego posłuszeństwa planom Ojca Niebieskiego.

  1. Nawiedzenie świętej Elżbiety

Panie Jezu, jesteś taki maleńki, masz zaledwie kilka dni, ale już jesteś pełen radości, bo znalazłeś dla siebie miejsce w człowieku. Dlatego pobudzasz Maryję, aby pędziła do Elżbiety, bo chcesz znaleźć sobie miejsce także w sercach innych ludzi. Znajdujesz je! – w sercach Jana Chrzciciela i jego rodziców.

Prosimy Cię, byś mógł zawsze znajdować mieszkanie w nas; byś mógł tam bezpiecznie i radośnie mieszkać; byś mógł nas ożywiać, abyśmy zawsze szli do ludzi z Tobą, napełniając ich radością.

  1. Narodzenie Jezusa

Panie Jezu, rodzisz się na ten świat, aby być dla wszystkich czytelnym znakiem, świadkiem miłości Ojca. I przebywasz w nas, abyś mógł przez nas przeświecać w swojej tajemnicy.

Prosimy Cię, ożywiaj nas tak, aby przez nas przebijała tajemnica Twojego Bóstwa i miłości względem każdego człowieka; abyś w ten sposób mógł się przez nas wydobywać na świat i stawać się jego radością.

  1. Ofiarowanie Jezusa w świątyni

Panie Jezu, wielka jest Twoja radość, bo przychodzisz do świątyni i gromadzisz w niej tych, których już dla siebie zdobyłeś: Maryję i Józefa, Symeona i Annę, i wszystkich, którzy są według Twojego Serca. To zatem także wielka radość dla tych, którzy przy Tobie się gromadzą. Taka jest natura każdej świątyni – ona gromadzi nas przy Tobie. A Ty przeżywasz wielką radość, jeśli naprawdę wiemy, po co się tam znaleźliśmy.

Prosimy Cię, daj, byś zawsze mógł mieć z nas taką radość: byśmy przy Tobie umieli odetchnąć, przyjąć Twoje słowo także wtedy, kiedy jest trudne – i szli potem w świat, aby je realizować.

  1. Odnalezienie Jezusa w świątyni

Panie Jezu, wobec Maryi i Józefa wypowiadasz całą Twoją radość z przebywania z Ojcem i sens istnienia, które się wyraża w pełnieniu Jego woli. Jako dorosły wypowiesz te słowa jednoznacznie: Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło (J 4, 34).

Prosimy Cię, daj, byśmy za Twoją łaską w taki sposób mogli dojrzewać, i by się wtedy wypełniała nasza radość – tak jak obiecałeś: To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna (J 15, 11).

 

13 października

TAJEMNICE BOLESNE

  1. Modlitwa Jezusa w Ogrojcu

Panie Jezu, nic nie jest w stanie wyrazić ogromu Twej miłości i solidarności z każdym człowiekiem − z jego cierpieniem i nędzą. Pragniemy Ci okazać głęboką wdzięczność za Twoje niezwykłe przylgnięcie do ludzi.

Prosimy Cię, daj, byśmy chcieli Cię naśladować; byśmy umieli tak przylgnąć do bliźniego, szczególnie tego, który niewymownie cierpi, i w ten sposób spełnili wobec niego Twoją prośbę: ...zostańcie tu i czuwajcie ze Mną (Mt 26, 38).

  1. Biczowanie

Panie Jezu, któż zdoła zmierzyć otwarcie całej Twojej ludzkiej osoby na ból, cierpienie, tortury i śmierć zadawaną człowiekowi? Któż zmierzy Twoją otwartość, skoro pozwoliłeś, aby Cię tak okrutnie ubiczowano?

Prosimy Cię, daj, by ta tajemnica wyzwoliła w nas solidarność i pomoc względem każdego człowieka, któremu jest zadawany ból i tortura.

  1. Cierniem ukoronowanie

Panie Jezu, nic nie wiemy o tym, do jakiego stopnia Twoje najczulsze i najwrażliwsze Serce dotknięte zostało szyderstwem, kpiną i drwiną. Przyjąłeś to wszystko, aby odtąd żaden odrzucony, pomijany i wyszydzany człowiek nie czuł się samotny; żeby mógł się zjednoczyć z Tobą, by mógł się do Ciebie przytulić. Wskazujesz tym samym drogę nam, byśmy umieli tak przygarnąć każdego, kto jest zlekceważony, odrzucony, pominięty, samotny, izolowany, wykpiony.

Prosimy Cię, daj, byśmy Cię nie zawiedli, byśmy umieli to zawsze czynić z miłością.

  1. Dźwiganie krzyża

Panie Jezu, któż zmierzy bezmiar Twojego trudu? Któż zważy ciężar, jaki dźwigasz, niepomiernie przewyższający krzyżową belkę? – Ciężar grzechów wszystkich ludzi od początku do końca świata! Tylko Ty mogłeś się podjąć tego trudu. Mimo że w drodze na Golgotę upadasz, z wielką determinacją podnosisz się i wstajesz, aby dojść do końca.

Prosimy Cię, daj, byśmy nie zamykali oczu na trud naszych bliźnich; byśmy przychodzili do nich, tak jak do Ciebie przyszli Weronika, Szymon z Cyreny, płaczące niewiasty, Nikodem, Józef z Arymatei, Maryja. Oby nam nigdy nie zabrakło wyobraźni miłosierdzia.

  1. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa

Panie Jezu, cóż możemy rzec o Twojej agonii? Żadne nasze słowo nie opisze Twego bólu, cierpienia, samotności i opuszczenia. Wyraziłeś je najlepiej, modląc się słowami psalmu: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?... (Ps 22, 2). Wskazałeś nam w ten sposób drogę do człowieka, który przeżywa chwile agonii: byśmy przy nim trwali, byśmy usłużyli wszelką możliwą pomocą. By odchodząc z tego świata, mógł zawołać jak Ty: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mego... (Łk 23, 46).

Prosimy Cię, daj, byśmy nie opuścili nigdy posterunku przy umierającym bliźnim.

 

 

14 października

TAJEMNICE CHWALEBNE

  1. Zmartwychwstanie Chrystusa

...jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni (...). Chrystus jako pierwociny, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia (1 Kor 15, 22-23).

Prosimy Cię, Panie Jezu − który wskazałeś nam drogę przez mękę, śmierć i grób do zmartwychwstania − byśmy również mogli zostać ożywieni według Twojego najżywszego pragnienia; żebyśmy mieli udział w Twoim zmartwychwstaniu. Daj, byśmy nie zmarnowali łaski, jaką nam wysłużyłeś.

  1. Wniebowstąpienie

Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć (1 Kor 15, 25-26).

Panie Jezu, Twoje wniebowstąpienie jest znakiem owego królowania w domu Ojca. Prosimy Cię – który nam zdobyłeś niebo i zapraszasz nas nieustannie do domu swego Ojca – abyśmy odpowiedzieli na Twoje zaproszenie z ochotą. Byśmy walczyli o Twoje królowanie w naszym sercu, tak byśmy kiedyś mogli zobaczyć znak tego królowania − niebo.

  1. Zesłanie Ducha Świętego

Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie!... (Mt 21, 9).

Któż bardziej przybywa do nas w imię Jezusa i w imię Ojca, jeśli nie Duch Święty? Ojcze Niebieski i Synu Boży, to Wy posyłacie Go do nas, aby przypominał nam nieustannie o naszym powołaniu, o miejscu, które mamy zająć w królestwie Bożym.

Prosimy, w imię Trójcy Przenajświętszej, byśmy umieli odpowiedzieć Temu, który przybywa do nas w imię Pańskie; byśmy odczytali zwiastowanie Jego królestwa jako błogosławione, byśmy do tego królestwa dążyli.

  1. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Jezu, Baranku Boży, zrodzony z Owieczki-Maryi, bierzesz teraz do siebie Tę, która Cię zrodziła, wykarmiła, pielęgnowała i wychowała oraz stała się pierwszą Owcą założonego przez Ciebie Kościoła i słuchała Cię we wszystkim. Ukazujesz nagrodę sprawiedliwego, który przyjmuje Ciebie. To dlatego, Synu Boży, przyjmujesz teraz u siebie tę Córkę ludzką.

Prosimy Cię, byśmy zawsze szli śladem Maryi − tej mocnej Owcy, którą ochraniałeś (por. Ez 34, 16). Daj, byśmy rozumieli, że w taki sposób chcesz ochraniać każdego z nas, i pozwalali Ci na to.

  1. Ukoronowanie Matki Bożej na Królową nieba i ziemi

Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego. Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach. Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, przywraca mi życie. Prowadzi mnie po właściwych ścieżkach przez wzgląd na swoje imię (Ps 23, 1-3).

Maryjo, właśnie na tym polega królowanie Twoje – Matki naszego Pana.

Prosimy Cię, daj, byśmy byli zachwyceni Twoim królowaniem; byśmy pragnęli dołączyć do Ciebie całym sercem, by nic nas nie wstrzymało w drodze ku Tobie.

 

15 października

TAJEMNICE ŚWIATŁA

  1. Chrzest Jezusa w Jordanie

Panie Jezu, ta tajemnica uświadamia nam nasze zanurzenie w Bogu – w Tobie, w Ojcu i w Duchu Świętym. Twój sługa papież Jan Paweł II przypominał nam o tym zanurzeniu. Najbardziej czytelnym znakiem było jego uklęknięcie przy chrzcielnicy w rodzinnych Wadowicach i ucałowanie jej.

Prosimy Cię w tej tajemnicy, abyśmy umieli Ci nieustannie dziękować za to, że zostaliśmy na chrzcie świętym zanurzeni w Trójcę Świętą. Spraw, byśmy tego źródła nigdy nie opuszczali i nie poszukiwali szczęścia poza łaską uświęcającą, poza zanurzeniem w Tobie.

  1. Objawienie się Jezusa na weselu w Kanie Galilejskiej

Panie Jezu, pojawiłeś się tam, aby uświadomić każdemu człowiekowi, że zanurzenie w Bogu odbywa się w realiach życia, to znaczy w małżeństwie i w rodzinie. Twój sługa Jan Paweł II dołożył tylu starań, aby uświadamiać nam, że Ty nie możesz być usunięty z życia rodzinnego i małżeńskiego.

Prosimy Cię w intencji tych wszystkich, którzy nieustannie próbują Cię wyrzucać z życia małżeńskiego i rodzinnego, uważając, że tam nie obowiązują Twoje zasady i prawa. A przecież wtedy pozostaje tylko woda miłości ludzkiej, gdy tymczasem światu jest tak bardzo potrzebne wino Twojej dojrzałej miłości, która u małżonków owocuje ofiarnym umiłowaniem otwartym na potomstwo. Prosimy Cię o przemianę serc i umysłów tych wszystkich, którzy odrzucają wino Boskiej miłości i chcieliby rozcieńczyć życie małżeńskie w wodzie.

  1. Głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

Panie Jezu, tak czyniłeś przez całe swoje ziemskie życie. Tym, którzy w Ciebie uwierzyli, obiecałeś: Jeżeli trwacie w nauce mojej, jesteście prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli (J 8, 31-32). Ale oni się oburzyli: ...nigdy nie byliśmy poddani w niczyją niewolę. Jakże ty możesz mówić: „Wolni będziecie”? (J 8, 33). W 1991 roku posłałeś do nas, Panie, swojego sługę Jana Pawła II, aby przypomniał nam Dekalog. Wyznajemy, że zgrzeszyliśmy wtedy tak samo, buntując się: jak on w ogóle śmie mówić do nas o przykazaniach.

Prosimy Cię, daj, byśmy po upływie tylu lat stali się mądrzejsi, rozumiejąc, że nie ma innego fundamentu niż Twoje przykazania.

  1. Przemienienie na górze Tabor

Panie Jezu, przemieniłeś się. Zza zasłony Twojego człowieczeństwa objawiłeś nam tajemnicę swego Bóstwa. Apostołowie byli urzeczeni, nie chcieli odchodzić. A to wszystko dokonało się wtedy, kiedy się modliłeś.

Posłałeś swojego sługę Jana Pawła II, aby nam przypomniał o znaczeniu modlitwy. Uczynił to w Kalwarii Zebrzydowskiej w 1979 roku. Powiedział wówczas: „Niech z tego miejsca do wszystkich, którzy mnie słuchają tutaj albo gdziekolwiek, przemówi proste i zasadnicze papieskie wezwanie do modlitwy. A jest to wezwanie najważniejsze. Najistotniejsze orędzie!”. To tam dokonuje się przemiana człowieka; tam jest on zdolny zachwycić się Bogiem oraz pięknem Bożego obrazu i podobieństwa w sobie.

Prosimy Cię, daj, byśmy przyjęli to wezwanie do modlitwy. Byśmy pozwalali się przez Ciebie przemieniać i dzięki temu zachwycali pięknem swojego człowieczeństwa.

  1. Ustanowienie Eucharystii

Panie Jezu, Twój sługa Jan Paweł II każdym dniem swojego życia zaświadczał o niezwykłej wartości sakramentu Ciała i Krwi Twojej. Mieliśmy okazję do szczególnego przeżycia w czasie jego pielgrzymki do Polski w 1999 roku, kiedy niespodziewanie zachorował i nie mógł celebrować Mszy Świętej na krakowskich Błoniach. Zgromadzony tam wielotysięczny tłum różnie reagował na zaskakującą nieobecność Ojca Świętego. Jedni płakali i modlili się żarliwie o jego zdrowie, inni stali bezradni – jak owce nie mające pasterza! – nie wiedząc, co począć; jeszcze inni opuszczali zgromadzenie eucharystyczne, czując się zawiedzeni. Otrzymaliśmy wtedy wyjątkową okazję, aby zrozumieć, co Ty, Panie, czujesz, kiedy nas nie ma na Eucharystii z powodu choroby naszej duszy, jak Ty płaczesz nad nami. Nie odchodzisz jednak, nie wycofujesz się – zostajesz sam, aby prosić za nami Ojca.

Prosimy Cię w tej tajemnicy, daj, byśmy zrozumieli, jak bardzo boli Cię każda nieobecność na niedzielnej Mszy Świętej; jak bardzo boli Cię każda obecność bez łaski uświęcającej, bez możliwości zjednoczenia się z Tobą, skoro Ty tak bardzo pragniesz zjednoczenia z nami.

 

16 października

TAJEMNICE BOLESNE

  1. Modlitwa Jezusa w Ogrojcu

Panie, wypowiadasz te przejmujące słowa: Smutna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie ze Mną (Mt 26, 38). Jakże bezbrzeżny jest Twój smutek; jakie masz prawo do tego, żeby człowiek czuwał przy Tobie!

Przepraszamy Cię za te wszystkie chwile, kiedy wcale! nie czuwamy, kiedy nas przy Tobie nie ma. A przecież kiedy zostawiamy Ciebie samego, to i my jesteśmy sami. To dlatego ostrzegasz: Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie... (Mt 26, 41).

Prosimy Cię, Jezu: naucz nas czuwać!

  1. Biczowanie

Panie, tak okrutnie cierpisz! A przecież jesteś zupełnie niewinny. Wcześniej, w pałacu arcykapłana, kiedy zostałeś uderzony w twarz, rzekłeś: Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz? (J 18, 23). To jest powód, dla którego doświadczasz tylu biczów ze strony człowieka – bo on nie tylko nie chce przy Tobie czuwać, ale nie jest w stanie znieść prawdy, którą Ty jesteś.

Prosimy Cię, Jezu, byśmy umieli zawsze przyjmować Twoją prawdę; byśmy nigdy nie biczowali Ciebie, odrzucając ją.

  1. Cierniem ukoronowanie

Panie, człowiek rozsierdzony blaskiem Twojej prawdy, która tak rozchodzi się po świecie, że nie sposób jej zgasić, chce z niej zakpić. Tak czynią żołnierze, tak czynią Twoi przeciwnicy, gdy wisisz na krzyżu. Ale nawet uciekając się do kpiny, przyznają, że jesteś! Królem. Tylko że w żaden sposób nie chcą przystać na Twoje królowanie. Ty odpowiadasz na to tylko jednym: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią... (Łk 23, 34).

Prosimy Cię, Jezu, daj, byśmy nigdy nie kpili ze sposobu życia, jaki przyniosłeś na świat; byśmy go błogosławili i Ciebie naśladowali.

  1. Dźwiganie krzyża

Panie, dźwigając krzyż, zwracasz się do niewiast jerozolimskich: ...nie płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą... Bo jeśli z zielonym drzewem to czynią, cóż się stanie z suchym? (Łk 23, 28. 31). Bo jeśli człowiek w taki sposób osądził Boga, który jest bez skazy, co będzie z uschłym człowiekiem, gdy przyjdzie sąd Boży?

Prosimy Cię, Jezu, byśmy mieli zawsze w sercu Twoją przestrogę. Byśmy umieli nad sobą zapłakać, póki dajesz nam jeszcze czas.

  1. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa

Panie, jakże zrozumiał Twoją przestrogę skierowaną do niewiast Dobry Łotr, skoro wyznał: My przecież − sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił (Łk 23, 41). I zwrócił się do Ciebie: Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa (Łk 23, 42). A Tyś odpowiedział natychmiast: Zaprawdę, powiadam ci: Dziś będziesz ze Mną w raju (Łk 23, 43).

Prosimy Cię, Jezu, byśmy zawsze tak korzystali z sakramentu pokuty. Byśmy skwapliwie wyznawali naszą winę i pełni wdzięczności za okazane nam miłosierdzie śpiewali hymn uwielbienia dla Twojego nieskazitelnego życia.

 

 

Ks. Paweł GAWRON

17 października

TAJEMNICE RADOSNE

  1. Zwiastowanie

„Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami (Łk 1, 28) .

Wszystko w naszym życiu rozpoczyna się od zwiastowania – czyli momentu, gdy usłyszymy wiadomość do nas kierowaną. Od nas zależy, co z usłyszaną nowiną zrobimy.

Maryjo, naucz nas słuchać i odpowiadać.

  1. Nawiedzenie Elżbiety

Elżbieta wydała okrzyk: „Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana” (Łk 1, 46).

Wiara w słowo. We współczesnym świecie tak wiele słów, wiadomości i interpretacji wydarzeń do nas dociera, że nie bardzo w nie wierzymy. Umykają nam w tym natłoku słowa kierowane przez Pana.

Maryjo, naucz nas wiary w słowo skierowane do nas przez Boga.

  1. Narodzenie Pana Jezusa

„Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie” (Łk 2, 7).

Dla Boga nie ma miejsca. Nie było go 2000 lat temu w gospodzie, nie ma w życiu wielu współczesnych. Nawet zagrożenie życia i pandemia koronawirusa nie pomogły otworzyć serc ludzkich na Boga.

Maryjo, naucz nas być otwartymi na przyjęcie Boga.

  1. Ofiarowanie w świątyni

„Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je (dziecię Jezus) do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu” (Łk 2, 22).

Ofiarować Bogu dar, jaki od Niego otrzymaliśmy, czyli inaczej mówiąc, okazać wdzięczność. Współczesny człowiek woła „należy mi się”, a tak bardzo rzadko mówi „dziękuję”.

Maryjo, naucz nas wdzięczności za otrzymane dary – wdzięczności Bogu i ludziom.

  1. Odnalezienie Pana Jezusa

„Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie” (Łk 2, 48).

Ból matki i ojca, bo dziecko się pogubiło. Bo niszczy je alkohol, używki, narkotyk, złe towarzystwo.

Maryjo, naucz nas szukania tych, co się zagubili. Naucz wytrwałości, byśmy nigdy nie rezygnowali.

 

 

18 października

TAJEMNICE CHWALEBNE

  1. Zmartwychwstanie

„A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach” (Łk 24, 4).

Niewiasty przyszły do grobu, by namaścić ciało Pana. Oddać cześć i szacunek. Nasze kościoły opustoszały w czasie pandemii i stoimy bezradni jak przywrócić dawny blask wiary ludu.

Panie Jezu, zaradź naszej bezradności.

  1. Wniebowstąpienie

„A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba” (Łk 24, 51).

Odchodząc z ziemi do domu Ojca Jezus błogosławił apostołów i braci. Dziś tak bardzo świat potrzebuje Bożego błogosławieństwa w walce z trudnościami współczesności.

Panie Jezu, prosimy o Twoje błogosławieństwo.

  1. Zesłanie Ducha Świętego

„I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (Dz 2, 4).

Wielu z nas zostało napełnionych Duchem Świętym w sakramencie chrztu i bierzmowania. Dziś wielu młodych rezygnuje z przygotowania i przyjęcia sakramentu bierzmowania, twierdząc że nie jest im potrzebny.

Panie Jezu, napełnij młodych Duchem Świętym i ześlij na nich dary Ducha.

  1. Wniebowzięcie Maryi

„I rozgniewał się Smok na Niewiastę, i odszedł rozpocząć walkę z resztą Jej potomstwa, z tymi, co strzegą przykazań Boga i mają świadectwo Jezusa” (Ap 12, 17).

Maryja, idąc po śladach swego Boskiego Syna, doznaje łaski wniebowzięcia, ale szatan jest niezadowolony. Dlatego dziś zaciera ślady Jezusa i Maryi, by człowiek nie mógł po nich stąpać. Tak kusi do złego.

Panie Jezu, daj nam siłę strzec przykazań i podążać do Ciebie po śladach Twoich i Maryi.

  1. Ukoronowanie Matki Bożej

„Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu” (Ap 12, 1).

Każdy człowiek, który jest wierny Bogu, zostaje obleczony w słońce i Bóg składa wieniec chwały na jego głowie. To nasze przeznaczenie.

Panie Jezu, daj nam łaskę wierności.

 

 

 

19 października

TAJEMNICE RADOSNE

  1. Zwiastowanie

„Ona (Maryja) zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie” (Łk 1, 29).

Pozdrowienie jest ważne. Pozdrowienie albo otwiera drogę do dialogu, albo zamyka możliwość komunikacji.

Maryjo, naucz nas, by nasze pozdrowienie kierowane do drugiego człowieka otwierało nas na dialog i spotkanie.

  1. Nawiedzenie Elżbiety

„Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?” (Łk 1, 43).

Odwiedziny to czas radości ze spotkania. Przeżyliśmy miesiące na początku roku bez możliwości odwiedzania się. Czy dziś to już nadrobiliśmy?

Maryjo, naucz nas, jak ważne jest odwiedzanie się.

  1. Narodzenie Pana Jezusa

„Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania (Łk 2, 14).

Bóg upodobał sobie w człowieku, bo stworzył nas na swój obraz i podobieństwo. Mamy być obrazem Boga we współczesnym świecie.

Maryjo, naucz nas życiem głosić chwałę Boga.

  1. Ofiarowanie w świątyni

„Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi Matki Jego: Oto ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą” (Łk 2, 34).

Proroctwo Symeona o znaku sprzeciwu konsekwencje ma i dziś. Wielu sprzeciwia się Chrystusowi i Jego znakowi, jakim jest krzyż. Wielu z tym znakiem walczy.

Maryjo, naucz nas bronić krzyża i stać przy Chrystusie.

  1. Odnalezienie Pana Jezusa

„Lecz On im odpowiedział: czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca” (Łk 2, 49).

Do Ojca należy wiara, nadzieja i miłość. Do Ojca należy Kościół – wspólnota ludzi wierzących. Do Ojca należy każdy z nas.

Maryjo, naucz nas być zawsze w tym, co należy do Boga Ojca.

 

 

20 października

TAJEMNICE BOLESNE

  1. Modlitwa w Ogrójcu

„Gdy przyszedł na miejsce, rzekł do nich: Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie” (Łk 22, 39).

Z pokusą walczymy codziennie. Pokusą zniechęcenia, zwątpienia, niewiary, samotności, odrzucenia. Wiemy, że pomocą w walce jest wytrwała modlitwa.

Panie Jezu, daj nam wytrwałość i systematyczność w modlitwie.

  1. Biczowanie

„Tymczasem ludzie, którzy pilnowali Jezusa, naigrawali się z Niego i bili Go. Zasłaniali Mu oczy i pytali: Prorokuj, kto Cię uderzył. Wiele też innych obelg miotali przeciw Niemu” (Łk 22, 63-65).

Człowiek podniósł rękę na Boga, podnosi też rękę na drugiego człowieka. Bije, okalecza, wyśmiewa, zabija – bo nie kocha.

Panie Jezu, naucz nas kochać innych ludzi.

  1. Cierniem koronowanie

„Piłat więc zawyrokował, żeby ich żądanie zostało spełnione. Uwolnił im tego, którego się domagali, a który za rozruch był wtrącony do więzienia; Jezusa zaś zdał na ich wolę” (Łk 23, 24-25).

Piłat umył ręce i wydawało mu się, że jest w porządku. Nie podjął decyzji zgodnie z sumieniem, tylko zgodnie z oczekiwaniami wrzaskliwego tłumu. Brakło mu odwagi.

Panie Jezu, daj nam odwagę stawania w obronie krzywdzonych. Daj nam prawe sumienie.

  1. Dźwiganie krzyża

„Wtedy zaczną wołać do gór: Padnijcie na nas! a do pagórków: Przykryjcie nas! Bo jeśli z zielonym drzewem to czynią, cóż stanie się z suchym?” (Łk 23, 30-31).

Współczesny świat zagubił się w „wyścigu szczurów”. Więcej mieć, więcej wydać i ciągle za mało i ciągle źle.

Panie Jezu, daj, byśmy byli zawsze przy Tobie – zielonym drzewie – i z Ciebie czerpali siłę do prawdziwego życia.

  1. Ukrzyżowanie

„Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju” (Łk 23, 43).

Najpiękniejsza obietnica, i to prawie od razu spełniona. Raj to dobro, miłość, szacunek, ciepło, wyrozumiałość...

Panie Jezu, daj, byśmy nie obiecywali, ale czynili raj na ziemi swoim dobrym postępowaniem.

 

 

 

21 października

TAJEMNICE CHWALEBNE

  1. Zmartwychwstanie

„Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj: Zmartwychwstał” (Łk 24, 5n).

Zmartwychwstanie to pokonanie śmierci, grzechu i szatana. My też zmartwychwstaniemy, ale już dziś możemy zatroszczyć się o wolność od grzechu i szatana.

Panie Jezu, daj nam siłę do walki ze złem.

  1. Wniebowstąpienie

„I rzekł do nich: Tak jest napisane: w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego” (Łk 24, 46-48).

Odpuszczenie grzechów ciężkich dokonuje się w spowiedzi sakramentalnej, dziś tak bardzo zaniedbywanej. Nie mogę się sam rozgrzeszać, bo inni też tak czynią.

Panie Jezu, daj nam łaskę powrotu do systematycznej spowiedzi sakramentalnej.

  1. Zesłanie Ducha Świętego

„Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka” (Łk 24, 49).

Do troski o królestwo niebieskie i walki o nie potrzebujemy mocy z wysoka. Bez Boga nic nie możemy uczynić. Dlatego potrzeba zaufania Jemu i poddania się Jego woli.

Panie Jezu, przyoblecz nas mocą z wysoka, byśmy wytrwali w wierze.

  1. Wniebowzięcie Maryi

„A Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie miejsce przygotowane ma przez Boga, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni” (Ap 12, 6).

Nic w naszym życiu nie jest przypadkowe: ani nasze poczęcie i narodzenie, ani szkoła, koledzy, miejsce zamieszkania itp. Bóg nam przygotował miejsce, czas i zadania do realizacji.

Panie Jezu, daj, byśmy dobrze odczytali Boży zamysł wobec siebie.

  1. Ukoronowanie Matki Bożej

„Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej, ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę” (Rdz 3, 15).

Nie można się przyjaźnić ze wszystkimi, trzeba wybrać. Nie mogę służyć Bogu i Złemu – muszę się opowiedzieć. Wprowadzona nieprzyjaźń nakazuje opowiedzenie się po jednej stronie.

Panie Jezu, daj, byśmy zawsze wybierali dobro i po stronie dobra się opowiadali.

 

 

 

22 października

TAJEMNICE ŚWIATŁA

  1. Chrzest w Jordanie

„Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego...” (Łk 3, 21).

Chrzest to wejście na drogę wiary. To moment otwarcia na przyjęcie Bożych darów i stanie się Bożym dzieckiem.

Panie Jezu, daj, byśmy na nowo zrozumieli wartość sakramentu chrztu.

  1. Wesele w Kanie Galilejskiej

„Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja? Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2, 4-5).

Małżeństwo podniósł Chrystus do godności sakramentu. Małżonkowie zapraszają Boga do wspólnoty swojego życia. Gdy się rozwodzą, gdzie odsyłają zaproszonego Gościa?

Panie Jezu, daj nam przywrócić wartość sakramentu małżeństwa.

  1. Głoszenie królestwa Bożego

„Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie” (Łk 13, 2-3).

Łatwo jest szukać grzechu u innych, a nie widzieć go w sobie. Świat, walcząc z Kościołem, wyszukuje grzechów członków Kościoła. To ból, że one są, ale zdaje się nie dostrzegać grzechów u siebie.

Panie Jezu, daj nawrócenie, by nikt nie zginął.

  1. Przemienienie na górze Tabor

„I zjawił się obłok osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie” (Mk 9, 7).

Słuchać Chrystusa to słuchać Jego Kościoła, to wczytywać się w karty Pisma Świętego; to żyć zgodnie z przykazaniem miłości.

Panie Jezu, daj nam odkryć na nowo wartość Twoich słów.

  1. Ustanowienie Eucharystii

„Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał, mówiąc: To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę. Tak samo kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie przelana” (Łk 22, 19-20).

Eucharystia i przyjęcie sakramentalnej Komunii Świętej to pokarm na życie wieczne; to pokarm dający siłę do walki z grzechem i słabościami.

Panie Jezu, daj nam, byśmy zrozumieli wartość sakramentalnej Komunii Świętej.

 

 

 

23 października

TAJEMNICE BOLESNE

  1. Modlitwa w Ogrójcu

„Rzekł do nich: Czemu śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie” (Łk 22, 46).

Można przespać całe swoje życie – tzn. być obojętnym na wszystko, co się dzieje wokół. Ale można wstać i wziąć wszystko w swoje ręce i zaufać Bogu.

Panie Jezu, daj nam siłę do modlitwy i kroczenia za Tobą.

  1. Biczowanie

„Nie znalazłem w Nim żadnej winy w sprawach, o które Go oskarżacie. Każę Go więc wychłostać i uwolnię” (Łk 23, 14. 16).

Nie znalazłem winy, ale każę Go wychłostać. To takie typowo ludzkie – każdemu coś, by każdy był zadowolony. Jak w przysłowiu – Panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek.

Panie Jezu, daj nam siłę do stawania po stronie Boga i oddawania Jemu wszystkiego.

  1. Cierniem koronowanie

„Ubrali Go w purpurę i uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę. Przy tym bili Go trzciną po głowie, pluli na Niego i oddawali Mu hołd” (Mk 15, 17. 19).

Przewrotność życia ludzkiego; przewrotność polityki i ludzkich działań – pluć i oddawać hołd. Jakże często możemy się z tym spotkać – w domu, rodzinie, parafii, społeczeństwie, miejscu pracy.

Panie Jezu, daj nam siłę, by nasze życie było bez intryg i przewrotności.

  1. Dźwiganie krzyża

„Gdy Go wyprowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona z Cyreny, który wracał z pola, i włożyli na niego krzyż, by go niósł za Jezusem” (Łk 23, 26).

Pomoc, wsparcie, współczucie to elementy których tak bardzo potrzebujemy w naszej codzienności. Człowiek nie jest samotną monadą – jest otwarty na drugiego.

Panie Jezu, daj nam siłę do niesienia pomocy potrzebującym.

  1. Ukrzyżowanie

„A lud stał i patrzył” (Łk 23, 35a).

Stanąć obok, założyć ręce, przyglądać się, ale nie uczestniczyć – jakże to znane nam postawy. Po co się narażać, angażować, lepiej mieć „święty spokój”.

Panie Jezu, daj nam odwagę do życia, a nie wegetacji. Daj odwagę do uczestniczenia, a nie patrzenia.

24 października

TAJEMNICE RADOSNE

  1. Zwiastowanie

„Na to rzekła Maryja: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa” (Łk 1, 38).

Przyjąć wolę Boga, zaufać i pójść za Nim, podporządkowując swoje życie. Wiemy, że to nie jest wcale łatwe. Bardziej byśmy chcieli, by to Bóg podporządkował się naszej woli i spełniał to, o co Go prosimy.

Maryjo, naucz nas poddawać się woli Boga.

  1. Nawiedzenie Elżbiety

„Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana” (Łk 1, 46).

Wielbić Boga za to, co od Niego otrzymujemy, nawet w sytuacji, kiedy do końca tego nie rozumiemy.

Maryjo, naucz nas ufać Bogu.

  1. Narodzenie Pana Jezusa

„Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan” (Łk 2, 10-11).

Bóg posłał swojego Syna na świat, aby nas zbawił. Posłannictwo Mesjasza to wykupienie ludzkości spod władzy szatana.

Maryjo, naucz nas radości bycia z Bogiem.

  1. Ofiarowanie w świątyni

„A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga” (Łk 2, 27-28).

Bóg realizuje swój plan, zachowując zwyczaje Prawa. Bóg nie łamie Prawa, ale je wypełnia i nas zachęca do takiej samej postawy.

Maryjo, naucz nas wypełniać Boże prawo.

  1. Odnalezienie Pana Jezusa

„Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania” (Łk 2, 46).

Bóg przysłuchuje się i zadaje pytania. To wyraz wielkiej pokory i szacunku dla tych, którzy prowadzili dyskusje w świątyni jerozolimskiej. Dziś tak bardzo brakuje szacunku dla wiedzy i rozmówcy.

Maryjo, naucz nas wsłuchiwać się w głos Boga i zadawać Mu pytania.

Ks. Marek GILSKI

25 października

TAJEMNICE CHWALEBNE

  1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Nie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli (Mk 16, 6).

Jak bardzo Bóg ceni ludzkie ciało. Wskrzesza je z martwych. Chociaż po zmartwychwstaniu nasze ciała będą przebóstwione, ale to jednak będą nasze ciała. Prośmy Boga, abyśmy cenili sobie Jego dary i nigdy ich nie marnowali.

  1. Wniebowstąpienie Pana Jezusa

Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce, błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba (Łk 24, 50-51).

Jak bardzo Bóg ceni ludzkie ciało. Sam z ciałem i duszą wstąpił do nieba i dla nas przygotował tam miejsce. Prośmy Boga, abyśmy cenili sobie Jego dary i nigdy ich nie marnowali.

  1. Zesłanie Ducha Świętego

Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki, jakby z ognia, które się rozdzieliły i na każdym z nich spoczął jeden (Dz 2, 2-3).

Jak bardzo Bóg ceni ludzkie ciało. Obdarza nas darami Ducha Świętego. Nie tylko umysł, nie tylko duszę, ale i nasze ciało jest świątynią Ducha Świętego. Prośmy Boga, abyśmy cenili sobie Jego dary i nigdy ich nie marnowali.

  1. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty wziąłeś do niebieskiej chwały ciało i duszę Niepokalanej Dziewicy Maryi Matki Twojego Syna – tak modlimy się w uroczystość wniebowzięcia Maryi.

Jak bardzo Bóg ceni ludzkie ciało. Zadbał o to, żeby Maryja z ciałem i duszą znalazła się w niebie. Prośmy Boga, abyśmy cenili sobie Jego dary i nigdy ich nie marnowali.

  1. Ukoronowanie Maryi na Królową nieba i ziemi

Królestwo moje nie jest z tego świata (J 18, 36).

Jak bardzo Bóg ceni ludzkie ciało. Zadbał o to, żeby Maryja stała się Królową nieba i ziemi. Prośmy Boga, abyśmy cenili sobie Jego dary i nigdy ich nie marnowali.

 

 

 

26 października

TAJEMNICE RADOSNE

  1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego (Łk 1, 38).

Jak ważne w ludzkim życiu są spotkania. Zwiastowanie to moment spotkania Maryi z aniołem. To spotkanie zaowocowało ważnymi decyzjami, zainspirowało do powiedzenia Bogu absolutnego „tak”. Maryjo, Matko naszego Pana, pomóż nam odkryć rolę aniołów w naszym życiu i wzywać ich wstawiennictwa.

  1. Nawiedzenie św. Elżbiety

Wielbi dusza moja Pana (Łk 1, 46).

Jak ważne w ludzkim życiu są spotkania. Nawiedzenie św. Elżbiety to moment spotkania Maryi z Jej krewnymi. To spotkanie zaowocowało modlitwą uwielbienia Magnificat. Maryjo, Matko naszego Pana, pomóż nam tak zmienić charakter naszych rodzinnych spotkań, aby prowadziły nas do modlitwy.

  1. Narodzenie Pana Jezusa

Maryja zachowywała te sprawy i rozważała je w swoim sercu (Łk 2, 19).

Jak ważne w ludzkim życiu są spotkania. Narodzenie Jezusa Chrystusa to moment przeżywany w gronie najbliższej rodziny. Maryja, Józef i Jezus są razem. To spotkanie zainspirowało Maryję do refleksji. Maryjo, Matko naszego Pana, pomóż nam tak zmienić charakter naszych rodzinnych spotkań, aby prowadziły nas do refleksji i zadumy nad działaniem Boga w ludziach.

  1. Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu (Łk 2, 35).

Jak ważne w ludzkim życiu są spotkania. Ofiarowanie Jezusa w świątyni to moment spotkania Maryi z ludźmi świętymi: z Symeonem i Anną. To spotkanie przygotowało Maryję na trudne chwile cierpienia. Maryjo, Matko naszego Pana, pomóż nam tak wykorzystać spotkanie z ludźmi świętymi, aby być kiedyś gotowym na przeżywanie tajemnicy krzyża.

  1. Znalezienie Pana Jezusa

Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca? Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział (Łk 2, 49-50).

Jak ważne w ludzkim życiu są spotkania. Znalezienie Jezusa w świątyni to moment spotkania Maryi ze swoim Synem. Słowa Jezusa zaskoczyły Ją. Maryjo, Matko naszego Pana, pomóż tak wykorzystać spotkania i rozmowy z naszymi dziećmi, aby z pokorą akceptować plany Boga wobec nich.

 

 

27 października

TAJEMNICE BOLESNE

  1. Modlitwa w Ogrojcu

Jezu, to nie pierwszy raz, gdy ludzie śpią wtedy, gdy powinni czuwać. Apostołowie przespali najważniejsze chwile Twojego przemienienia na górze. Nic ich to nie nauczyło. Także teraz śpią. Nie przejęli się Twoimi słowami o czuwaniu. Ty się tym nie zrażasz. Modlisz się, chociaż najbliżsi się nie modlą. Prosimy Cię, Panie, o dar czuwania i modlitwy, zwłaszcza wtedy, gdy inni ani nie czuwają, ani się nie modlą.

  1. Biczowanie

Jezu, to nie pierwszy raz, gdy ktoś Cię bije. Spoliczkował Cię przecież sługa arcykapłana. Pozwoliłeś na to. Nie uschła mu ręka. I teraz spadają na Ciebie razy. Ty się tym nie zrażasz. Cierpliwie znosisz cierpienie. Prosimy Cię, Panie, o dar wytrwania w cierpieniu.

  1. Cierniem ukoronowanie

Jezu, to nie pierwszy raz, gdy ktoś się z Ciebie śmieje. Drwiono z Ciebie, gdy powiedziałeś, że dziewczynka nie umarła, ale śpi. I teraz kpią z Ciebie, wkładając Ci na głowę cierniową koronę. Ty się tym nie zrażasz. Cierpliwie znosisz kpiny. Prosimy Cię, Panie, o dar wytrwania w momentach, gdy z nas szydzą i drwią.

  1. Niesienie krzyża

Jezu, to nie pierwszy raz, gdy uginasz się pod ciężarem ludzkiego grzechu. Już wcześniej napawały Cię smutkiem ludzka niegodziwość, zatwardziałość i brak wiary. Teraz doświadczasz tego samego. Ty się tym nie zrażasz. Cierpliwie niesiesz cudze grzechy. Prosimy Cię, Panie, o dar pokutowania za grzechy innych.

  1. Śmierć Chrystusa na krzyżu

Jezu, to nie pierwszy raz, gdy próbowano Cię pozbawić życia. Byłeś niemowlęciem, gdy Herod chciał Cię zamordować. Potem jeszcze wiele razy czyhano na Twe życie. Całe Twoje życie było umieraniem dla siebie, aby żyć dla Boga i dla ludzi. Nigdy nie myślałeś o sobie. A teraz umierasz zaliczony do przestępców. Ty się tym nie zrażasz. Powoli wycieka z Ciebie życie, a Ty się modlisz za oprawców. Prosimy Cię, Panie, o dar modlitwy za tych, którzy nas skrzywdzili.

 

28 października

TAJEMNICE CHWALEBNE

  1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Jezu, przez całe swoje życie byłeś w drodze. Chodząc od miasta do miasta, od wsi do wsi, wskrzeszałeś umarłych: nie tylko tych, którzy umarli fizycznie, ale przede wszystkim tych, którzy umarli duchowo. Teraz także przemierzasz drogę: ze śmierci do życia. Prosimy Cię, wyrwij nas ze śmierci grzechu i obdarz prawdziwym życiem.

  1. Wniebowstąpienie Pana Jezusa

Jezu, przez całe swoje życie byłeś w drodze. Chodząc od miasta do miasta, od wsi do wsi, uzdrawiałeś ludzkiego ducha, aby nie koncentrował się tylko na tym świecie, ale na sprawach Ojca. Teraz także przemierzasz drogę: z ziemi do nieba. Prosimy Cię, naucz nas myśleć o sprawach Bożych.

  1. Zesłanie Ducha Świętego

Jezu, przez całe swoje życie byłeś w drodze. Chodząc od miasta do miasta, od wsi do wsi, niosłeś ludziom Ducha Świętego. To dzięki takim Twoim darom św. Jan Chrzciciel przeżywał radość jeszcze przed swoim narodzeniem. Teraz wraz z Ojcem posyłasz Ducha Świętego, aby On prowadził ludzi sobie znanymi drogami. Prosimy Cię, otwórz nasze serca na natchnienia Ducha Świętego.

  1. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Jezu, przez całe swoje życie byłeś w drodze. Chodząc od miasta do miasta, od wsi do wsi, uczyłeś, na czym polega bycie Twoją prawdziwą matką, bratem i siostrą. Teraz zabierasz swoją Mamę do swojej chwały. Ona wyrusza w drogę z ziemi do nieba. Prosimy Cię, pomóż nam wejść na tę samą drogę i wytrwać na niej.

  1. Ukoronowanie Maryi na Królową nieba i ziemi

Jezu, przez całe swoje życie byłeś w drodze. Chodząc od miasta do miasta, od wsi do wsi, swoim życiem pokazywałeś, że prawdziwe królowanie to służba. Teraz wraz Ojcem i Duchem Świętym nakładasz na głowę swej Matki koronę zwycięstwa. Ona wchodzi na drogę królowania w niebie i na ziemi. Prosimy Cię, pozwól nam zrozumieć, na czym polega prawdziwe królowanie.

 

 

29 października

TAJEMNICE ŚWIATŁA

  1. Chrzest Jezusa w Jordanie

Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie (Mt 3, 17). Te słowa Boga uświadamiają nam, jak ważne w naszym życiu jest upodobanie. Ojciec z upodobaniem patrzy na Syna i wzywa nas do tego samego. Obyśmy potrafili z zachwytem wpatrywać się w Jezusa.

  1. Wesele w Kanie Galilejskiej

Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie (J 2, 5). Te słowa Maryi uświadamiają nam, jak ważne w naszym życiu są czyny. Nie wystarczą słowa. Trzeba czynów. Maryja wzywa nas do wcielania w życie słów Zbawiciela. Obyśmy potrafili czynić to, czego oczekuje od nas Jezus.

  1. Głoszenie królestwa i wezwanie do nawrócenia

Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody (...). Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem (Mt 28, 19-20). Te słowa Jezusa uświadamiają nam, jak ważne w naszym życiu jest dzielenie się Ewangelią z innymi. Nie wystarczy dbać o rozwój swojej wiary. To za mało. Trzeba się nią dzielić. Obyśmy potrafili mówić innym o Bogu.

  1. Przemienienie Pańskie

To jest mój Syn umiłowany, w którym ma upodobanie. Jego słuchajcie (Mt 17, 5). Te słowa Boga uświadamiają nam, jak ważne w naszym życiu jest słuchanie Jezusa. Nie wystarczy mówienie do Boga. Trzeba przede wszystkim wsłuchiwać się w Jego słowa zawarte w Piśmie Świętym. Obyśmy potrafili słuchać słowa Bożego.

  1. Ustanowienie Eucharystii

Bierzcie i jedzcie. To jest Ciało moje (Mt 26, 26). Te słowa Jezusa uświadamiają nam, jak ważne w naszym życiu jest spożywanie Ciała Pańskiego. Nie wystarczy być na Mszy Świętej. Trzeba się karmić Ciałem i Krwią naszego Pana. Obyśmy często przyjmowali Komunię Świętą.

 

 

30 października

TAJEMNICE BOLESNE

  1. Modlitwa w Ogrojcu

Panie Jezu, Ty nigdy nie zawiodłeś, gdy Cię proszono o pomoc. Przeciwnie, z wielkim miłosierdziem odpowiadałeś na prośby o cud. Apostołowie jednak zawiedli Cię. Nie czuwali. Daj nam siłę, abyśmy nie zawiedli ani Ciebie, ani innych ludzi.

  1. Biczowanie

Panie Jezu, Ty nigdy na nikogo nie podniosłeś ręki. Przeciwnie, zalecałeś miłosierdzie wobec krzywdzicieli. A teraz doświadczasz biczowania. Daj nam siłę, abyśmy powstrzymali się przed uderzeniem drugiego człowieka.

  1. Cierniem ukoronowanie

Panie Jezu, Ty nigdy z nikogo nie kpiłeś. Przeciwnie, Twoje słowa podnosiły na duchu, uświadamiały posiadanie godności dziecka Bożego. A teraz sam doświadczasz szyderstwa. Daj nam siłę, abyśmy panowali nad słowami i nie ranili nimi innych.

  1. Niesienie krzyża

Panie Jezu, Ty nigdy nikomu nie włożyłeś na ramiona krzyża. Przeciwnie, protestowałeś przeciw tym, którzy kładą innym ciężary wielkie i nie do uniesienia. A teraz sam niesiesz krzyż. Daj nam siłę, abyśmy nigdy nie nakładali krzyża na barki innych.

  1. Śmierć Chrystusa na krzyżu

Panie Jezu, Ty nigdy nie doprowadziłeś do niczyjej śmierci. Przeciwnie, wskrzeszałeś do życia. A teraz powoli wycieka z Ciebie życie. Daj nam siłę, abyśmy nigdy swoim zachowaniem nie doprowadzili nikogo do utraty życia fizycznego lub duchowego.

 

31 października

TAJEMNICE RADOSNE

  1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie (Łk 1, 29). Maryja nie odpowiedziała aniołowi od razu. Najpierw zastanowienie, potem słowa i czyny.

Przykład Matki naszego Pana jest dla nas przestrogą przed brakiem zastanowienia i refleksji, przed nieprzemyślanymi działaniami.

  1. Nawiedzenie św. Elżbiety

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy (Łk 1, 39). Maryja nie odkładała na później ważnych spraw. Natychmiast pospieszyła z pomocą swojej krewnej.

Przykład Matki naszego Pana jest dla nas przestrogą przed marazmem i odkładaniem wielu rzeczy na przyszłość.

  1. Narodzenie Pana Jezusa

Gdy je ujrzeli, [pasterze] opowiedzieli, co im zostało objawione o tym Dziecięciu (...). Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu (Łk 1, 17. 19). Maryja potrafiła słuchać innych, uczyć się od pasterzy i wyciągać z tego wnioski.

Przykład Matki naszego Pana przestrzega nas przed patrzeniem na innych z góry.

  1. Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je [Dziecię] do Jerozolimy, aby przedstawić Panu (Łk 2, 22). Maryja i Józef zanieśli małego Jezusa do świątyni, aby powierzyć Go samemu Bogu. Nikt tak jak Bóg nie potrafi się zatroszczyć o człowieka.

Przykład Matki naszego Pana przestrzega nas przed myśleniem, że sami sobie poradzimy.

  1. Znalezienie Pana Jezusa

Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni (Łk 2, 46). Gdy zaginął Jezus, Maryja i Józef podjęli poszukiwania, które trwały aż do skutku, aż do odnalezienia Syna.

Przykład Matki naszego Pana przestrzega nas przed pogodzeniem się z brakiem Jezusa w naszym życiu.

Parafia rzymskokatolicka św. Stanisława Biskupa Męczennika | 80-444 Gdańsk - Wrzeszcz | stanislawbiskup.pl

Powrót do góry